Wednesday, 13 February 2013

θυμός ή απάθεια;

Μα που να σε πάρει ο διάολος! Ξέρεις σε τι μπελά με έβαλες; Υποτίθεται ξέρεις, καλύτερα από πολλούς. Ήμαστε άραγε τόσο χαμηλά ώστε να χρησιμοποιούμε το αλκοόλ ως δικαιολογία;
Ναι, είναι σημαντική για μένα και την αγαπάω. Παρ' όλες τις τραγικές και παράλογες καταστάσεις που έχω περάσει, είτε φταίω, είτε όχι. Στο είπα για να το βγάλω από μέσα μου. Μόνο γι' αυτό. Και ήσουν η μόνη που το δήλωσα έτσι φωναχτα. Ναι, μου έλειπε, μου λείπει και πάντα η κατάσταση θα είναι έτσι σκατά.
Έχω τόσα προβλήματα μικρά ή μεγάλα που το τελευταίο που χρειαζόμουν είναι η κατάσταση που μου δημιούργησες. Δεν μου φταίει εκείνη, εγώ μου φταίω. Έπρεπε λοιπόν να με ρουφιανέψεις, έτσι;
Δεν ξέρω αν θύμωσα, αν απελπίστηκα ή αν δεν ένιωσα και τίποτα. Είναι φορές που θέλω να βάλω τα κλάματα, άλλες που δεν με νοιάζει. Κάποιες άλλες τρελαίνομαι και κάθε κίνησή μου, μου μοιάζει λάθος. Άλλοτε, αναζητώ απεγνωσμένα κάποιες παλίες και γνώριμες αγκαλιές και ακόμη πιο συχνά αντικρίζω την απόρριψη από κάποιες άλλες.
Αυτό έκανες. Μου θύμησες πόσα ελαττώματα έχω, πόσο μεγάλο πρόβλημα κρύβω μέσα μου και τώρα βασανίζομαι ξανά και ξανά, πολλαπλές φορές.
Εύχομαι τουλάχιστον, γαμώ το κερατό μου, να το ευχαριστήθηκες..

No comments:

Post a Comment