Επανάληψη.

Όταν προσπαθώ να βγάζουν νόημα τα λόγια μου πάντα γράφω και λεώ ανούσιες και άψυχες μαλακίες. Ε, λοιπόν, ό,τι γράψω θα προσπαθήσω να είναι ατόφια αποτύπωση του πως νιώθω.
Με έχει κουράσει το όλο θέμα της αδυναμίας στους φίλους μου. Η φιλία είναι ίσως και η πιο σημαντική αξία στην ζωή μου και οι φίλοι μου κυριαρχούν την καρδιά μου. Όχι στην καρδιά μου, την καρδιά μου, έχει διαφορά.
Έτσι και τώρα το γνωστό συναίσθημα της αδυναμίας κάνει την επανάστασή του κι έρχεται ξανά να με βασανίσει.
Μόνο που τώρα είμαι πιο κουρασμένη από ποτέ. Απόρροια αυτού είναι να μην έχω το κουράγιο να υποστηρίξω με το σπαθή μου τα συναισθήματα μου. Και το πρώτο βήμα έχει γίνει.
Ναι, είσαι σημαντική για μένα και σε εμπιστεύομαι πολύ, μπορώ να πω πως σ'αγαπάω.. Μα, κοριτσάκι μου, νιώθω τόσο έντονα πως έχω ανάγκη να απομακρυνθώ από κοντά σου γιατί αλλιώς χωρίς να φταις εσύ, εγώ θα καταστραφώ Θα δημιουργήσω μόνη μου πλαστές πραγματικότιτες και εικονικές στιγμές που αμφιβάλλω αν θα με χαροποιούν. Κατά πάσα πιθανότητα θα εγκλοβίσω μόνη μου τον εαυτό μου και μπορεί να κάνω κι εσένα να υποφέρεις και πραγματικά, δεν το θέλω.
Δεν έχω κάτι άλλο να πω, είναι πολύ νωρίς και ακριβώς γι' αυτό από αύριο τα πράγματα θα αλλάξουν. Συγγνώμη αν σου στηχίσει..