Ένας βιαστικός αποχαιρετισμός για σένα που μου άφησες αυτά τα μάτια στα χέρια και μου μαράζωσες την ζωή, για σένα που κυλάνε τα δάκρυα μέσα στο απογευματινό φως και στην ζέστη του καλοκαιριού. Για σένα που από ψηλά αναμένεις τον νέο σου φίλο, ο οποίος, για την ώρα, φροντίζει με τον δικό του τρόπο ό,τι άφησες.. Είναι έξω από την πόρτα, ήσυχος και κουρασμένος.. Με χαιρετά κι εκείνος μέρα με την μέρα. Μιά ευχή και χιλιάδες σκέψεις για σένα. Ένα "γειά", για σένα..
Αν δεν αντέξω, συγγνώμη. Καλή συνέχεια.
Εις μνήμην - Αλκίνοος Ιωαννίδης
No comments:
Post a Comment